Με το νόημα του τίτλου «Κοίτα γύρω» ξεκίνησαν όλα.

Αυτό έκανε πάντα το τραγούδι. Κοιτούσε τους ανθρώπους γύρω του και κατέγραφε τις ιστορίες τους. Άνθρωποι που χαίρονται, άνθρωποι που ερωτεύονται, άνθρωποι που χάνονται, άνθρωποι που πασχίζουν, άνθρωποι που ζουν τα εύκολα και τα πολύ δύσκολα.

Αυτό κάνει και ο Γιάννης Κότσιρας. Ανήσυχος και παρατηρητικός από πάντα κοιτάει γύρω του και κάνει αυτό που σκέφτεται και αυτό που νιώθει, τραγούδι.

Ακούστε Suite Greek Music στο Spotify!

Με την καλλιτεχνική του ευαισθησία σε συνεχή εγρήγορση και την λατρεία του για τη μουσική αστείρευτη συνέχεια καταγράφει ,ακούει και συλλέγει μουσικό υλικό αφήνοντας τον χρόνο να ωριμάσει «τα πιστεύω του» μέχρι να έρθει η ώρα του τελικού σχεδιασμού και της ηχογράφησης μιας νέας δουλειάς που να αντικατοπτρίζει συνθήκες και συναισθήματα του σήμερα.

Και έτσι φτάνουμε στο σήμερα σε ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ με δώδεκα τραγούδια που έγραψαν για τον Γιάννη Κότσιρα παλαιότεροι συνεργάτες του αλλά και δημιουργοί που συνεργάζεται για πρώτη φορά.

Τραγούδια που το καθένα έχει να διηγηθεί την δική του ιστορία και να μεταφέρει στιγμές και συναισθήματα μέσα από τη φωνή του ερμηνευτή σε όλους μας.

Στο ομότιτλο τραγούδι που έδωσε και τον τίτλο στο άλμπουμ έγραψε τη μουσική ο Χριστόφορος Γερμενής, τους στίχους ο Γιάννης Κότσιρας και ο Κόμης Χ και συμμετέχουν οι Θοδωρής Μαυρογιώργης, Ανδριάνα Μπάμπαλη, Απόστολος Ρίζος και Κόμης Χ.
Δείτε το video clip από το τραγούδι Κοίτα γύρω:

 

Στίχοι – Lyrics

Κοίτα γύρω
Πόσο μίκρυνε ο κόσμος
Πως αγρίεψαν τα μάτια
Χρεωμένη μοναξιά
Κοίτα γύρω
Πόσο ασχήμυνε η πόλη
Πόσο ακρίβυνε η αλήθεια
Μόνο γέλια ειρωνικά

Δες καλά
Τα παιδιά που δεν έχουν να φάνε
Τις αρρώστιες που τρόμο κερνάνε
Τα σκυλιά που με φόβο κοιτάνε
Γιατί κάποιοι σκοτώνουν φριχτά

Γι’ αυτό κι εγώ φωνάζω
Για σένα που αγκαλιάζω
Στο μέλλον που τρομάζω
Να γίνουμε φωτιά
Να κάψει όλα τα χέρια
Που κρύβουνε τ’ αστέρια
Να βγούνε περιστέρια
Λευκά σαν τα παιδιά
Να γίνουμε παιδιά

Κοίτα γύρω
Πόσα ψέματα συνήθισες τη μέρα
Πόσα πτώματα ξεβράστηκαν στην ξέρα
Πόσα στόματα σιωπούν ενοχικά
Κοίτα γύρω
Τα κορίτσια που φοβούνται να γελάσουν
Τα αγόρια που διστάζουνε να κλάψουν
Τις οθόνες που μας πήραν τη μιλιά
Δες καλά
Τα γερόντια που σβήνουνε μόνα
Σαν τα δέντρα που δώσαν αγώνα
Και τα ρίξαν μετά στη φωτιά
Με γέλια ειρωνικά

Γι’ αυτό κι εγώ φωνάζω
Για σένα που αγκαλιάζω
Στο μέλλον που τρομάζω
Να γίνουμε φωτιά
Να κάψει όλα τα χέρια
Που μάτωσαν μαχαίρια
Να βγούνε περιστέρια
Λευκά σαν τα παιδιά
Γι αυτό κι εγώ φωνάζω
Για σένα που αγαπώ

“Είμαι κάπου μεσοπέλαγα.
Το αλάτι την όρασή μου καίει
Και μακάρι απέναντι να έφτανα,
Μα το σώμα με το ζόρι επιπλέει.
Κρατήσου…
Τι ζητάς κι εσύ;
Πού θες να σ’ οδηγήσουν οι τυφλοί;
Αγκομαχάει η γη. Για μετρητά; Αμέτρητοι.
Ποτέ καμία αλλαγή, κανείς να κινηθεί.
Στα κινητά η μόνη αποστολή.
Που είν’ η έμπνευση; Για λύπηση η εξέλιξη.
Βλέπουνε αγάπη και πατούν όλοι αναίρεση.
Ανθρώπων παρωδίες σε παρέλαση, αιχμάλωτη η θέληση.
Έχω όνειρα για απέλαση.
Θέλω να ‘μαι η εξαίρεση, το αλλιώτικο.
Το μαύρο πρόβατο που ‘χει το λύκο κολλητό.
Τον Κάτω κόσμο δεν γίνεται να φοβάμαι εγώ.
Μα εδώ φοβάμαι εμένα, τον κακό μου εαυτό.
Για πατρίδα θέλω ανθρωπιά.
Θέλω χαμόγελα και μέρη όπου παίζουνε παιδιά.
Γιατί εγώ δεν έχω ρίζα τελικά
Είμαι φύλλο από χίλια δέντρα που όπου φυσά εκεί πετά.”

Κοίτα γύρω
Τους αλλιώτικους ανθρώπους
Τους μετέτρεψαν σε στόχους
Από μίσος και φοβία

Γι’ αυτό κι εγώ φωνάζω
Συγνώμη αν σε ταράζω
Στα μάτια σε κοιτάζω
Να γίνουμε φωτιά
Να διώξει όλους εκείνους
Που είν’ η γενιά του κτήνους
Να μην ακούμε θρήνους
Γραμμένους για παιδιά
Γι’ αυτό κι εγώ φωνάζω
Να γίνουμε παιδιά