“Μετά από́ αρκετό́ καιρό́ ήρθε η στιγμή́ να μοιραστώ́ μαζί́ σας το νέο μου τραγούδι Σταθερό. Ένα τραγούδι που με ταρακούνησε πριν πολλά́ χρόνια όταν το πρωτοάκουσα να το ερμηνεύει αυτή́ η τεράστια τραγουδίστρια, Mina.”

Και αυτό είναι το πρώτο δείγμα από το καινούριο album της Ελεωνόρας Ζουγανέλη. Που θα μπορούσες να πεις ότι είναι ένα album με διασκευές, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένα album με τραγούδια που την “ταρακούνησαν” μέσα στα χρόνια, τραγούδια από αυτά που πάντα διάλεγε για να πει και να μας εκπλήξει στα προγράμματά της, αλλά και άλλα που θα ακούσουμε για πρώτη φορά με τη φωνή της. Όλα τους πάντως έχουν το προσωπικό της επιλογής και το προσωπικό της προσέγγισης της Ελεωνόρας.

Το 1998 η σπουδαία Mina, είχε κυκλοφορήσει το album “Canarino Mannaro” που έκλεινε με το τραγούδι “Impagliatori d’ aquile”. Με αυτό το τραγούδι επιλέγει η Ελεωνόρα να μας ανοίξει την πόρτα στο καινούριο της album.

Οι ελληνικοί στίχοι είναι του Νίκου Μωραΐτη, που εύκολα μπορείς να πεις ότι ο τρόπος που καταφέρνει να φέρνει το αίσθημα και το νόημα ενός τραγουδιού στα ελληνικά είναι μοναδικός.

Η ενορχήστρωση είναι του Δημήτρη Μπαρμπαγάλα, σταθερού συνεργάτη της Ελεωνόρας τα τελευταία χρόνια.

“Εύχομαι να σας ταξιδέψει και να αγγίξει κάτι μέσα σας! “

 

Ακούστε το Suite Greek Music Podcast σε όλες τις μεγάλες πλατφόρμες podcasting όπως:

Στίχοι – Lyrics

Ήσουν οι μεγάλοι μου χειμώνες
μες τα μάτια οι σταγόνες
που κατέβαζε η βροχή.
Ήσουν τα μικρά μου καλοκαίρια
ένας μήνας, δυο αστέρια
που κοιτούσε η ζωή.

Μα και από το άπιαστο ποιο πάνω
ήσουν όλα αυτά που φτάνω
όταν λέω δεν μπορώ.

Ήσουν το γερό αυτό το χέρι
που τον δρόμο πάντα ξέρει
και το πιάνω να ανεβώ.

Τι σταθερό να βρω να με κρατάει γερά
τώρα που σπάνε τα δικά σου τα υλικά,
τι σταθερό να βρω που να είναι πάντα εσύ
και που να αντέχει την δική μου την ζωή.

Μα και από το άπιαστο ποιο πάνω
ήσουν όλα αυτά που φτάνω
όταν λέω δεν μπορώ.

Ήσουν το γερό αυτό το χέρι
που τον δρόμο πάντα ξέρει
και το πιάνω να ανεβώ.

Τι σταθερό να βρω να με κρατάει γερά
τώρα που σπάνε τα δικά σου τα υλικά,
τι σταθερό να βρω που να είναι πάντα εσύ
και που να αντέχει την δική μου την ζωή.

Ήσουν το γερό αυτό το χέρι
που τον δρόμο πάντα ξέρει
και το πιάνω να ανεβώ.