Ο Γιάννης Κουλλιάς έχει έναν δικό του τρόπο να εμπνέεται και να δημιουργεί στην Κάλυμνο. Ζει πάνω σε ένα ακρωτήρι, ονειρεύεται και πλάθει μελωδίες και στιχάκια με έναν ιδιαίτερα τρυφερό και μοναχικό τρόπο. Αυτή του την αλήθεια την μεταφέρει και στα τραγούδια του, τα οποία είναι βιωματικά σχεδόν χειροποίητα με το άρωμα αλλά και τη γεύση της απομακρυσμένης περιφέρειας στην οποία ζει ο δημιουργός τους.

Ακούστε το τραγούδι στην Suite Greek Music – Bossa Nova playlist μου στο Spotify!

Δεύτερο προσωπικό cd με τίτλο Ζωή μου δεν σε ξέχασα, με επτά τραγούδια εκ των οποίων το ένα τραγούδι είναι του Στέργιου Παρίζα και ακόμα ένα που είναι συνδημιουργία των δύο τόσο σε στίχο όσο και σε μουσική, σε ερμηνείες της Καίτης Κουλλιά και του ιδίου.

 

Στίχοι – Lyrics

Σαν σπίτι μέσα στον χιονιά και μες στην καταιγίδα
την άνοιξή σου μύρισα, την ομορφιά σου είδα.
Είδα την ηλιαχτίδα σου να πέφτει στο περβάζι
να λειώνει το χαλάζι μου και διάφανο να στάζει.

Σπιτάκι μέσα στον χιονιά και στην λευκή θωριά σου
την θαλπωρή σου μύρισα, άκουσα την καρδιά σου.
Είδα βλαστό να καρτερεί το χώμα να τινάξει
να βγάλει ανθάκια και χυμούς, στο χώμα να τα στάξει.

Μυστήριο τραίνο η ζωή κι η αγάπη στο τιμόνι
σε μυστική διαδρομή, σε γυάλινο βαγόνι.
Που ξεναγεί τα σωθικά σε αισθήσεις και παλάτια
όπου χωρούν τ΄ αχώρητα μέσα στα δυο σου μάτια.

Σαν σπίτι στην καλοκαιριά και μέσα στο λιοπύρι
δροσιάς τραπέζι σου ΄στρωσα με γεύση πανηγύρι.
Να φας, να πιείς, να κοιμηθείς, να δεις στο όνειρό σου
πως απ΄ τ΄ αστέρια τ΄ ουρανού είμαι το τυχερό σου.

Σπιτάκι στην καλοκαιριά ρούφηξα την δροσιά σου
απ΄το καλό σου χόρτασα, μέθυσα απ΄ τ΄ άρωμά σου.
Και μ’ ανοιγμένα τα πανιά αφέθηκα στ΄ αγέρι
που θα μου φέρει την καρδιά στο τυχερό μου αστέρι.