Το νέο τραγούδι που ερμηνεύει ο Χρήστος Θηβαίος με τίτλο Τη θάλασσα ζητούσες να ξεβάψεις σε μουσική του Χρήστου Παπαδόπουλου και στίχους του Νίκου Αναγνωστάκη κυκλοφορεί επίσημα από το Ogdoo Music Group.

Ο Χρήστος Θηβαίος μας χαρίζει μία συγκλονιστική ερμηνεία σε ένα ζεϊμπέκικο σπάνιας ομορφιάς και δύναμης, που εμπλουτίζει το ήδη αξιοζήλευτο ρεπερτόριό του.

Το τραγούδι «Τη θάλασσα ζητούσες να ξεβάψεις» βρίθει από έντονες εικόνες και συναισθηματικές εξάρσεις, που εκφράζει με ιδανικό τρόπο ο αγαπημένος ερμηνευτής και τραγουδοποιός.

Η ξεχωριστή μουσική του Χρήστου Παπαδόπουλου αναδεικνύει τη μουσική που εμπεριέχει ο διαυγής λόγος του Νίκου Αναγνωστάκη και το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία ενός εξαιρετικού τραγουδιού που ήδη κερδίζει τις καρδιές των ακροατών.

Πρόκειται για μία ευτυχή σύμπραξη, τριών ιδιοσυγκρασιακών καλλιτεχνών. Αποτελεί εξαιρετικό δείγμα αρμονικού συνδυασμού των διαχρονικών δομικών συστατικών της παραδοσιακής τραγουδοποιίας με τη σύγχρονη αντίληψη του ήχου και του λόγου, που ανανεώνει το είδος.

Το τραγούδι «Τη θάλασσα ζητούσες να ξεβάψεις» αποτελεί προπομπό ενός ολοκληρωμένου δίσκου που θα κυκλοφορήσει προσεχώς από το Ogdoo Music Group.

Τους στίχους υπογράφει ο Νίκος Αναγνωστάκης και τις μουσικές μοιράζονται οι καταξιωμένοι συνθέτες Χρήστος Παπαδόπουλος και Αντρέας Κατσιγιάννης.

Άκου το Suite Greek Music Podcast σε όλες τις μεγάλες πλατφόρμες podcasting όπως:

Θέλεις το Suite Greek Music podcast στο mail σου; Κάνε δωρεάν εγγραφή εδώ:

Ακολούθησε το djchriskaltsas.gr στο Google News και μάθε πρώτος και πρώτη όλες τις μουσικές ειδήσεις.

Ακολούθησε την κοινότητα Ελληνική Μουσική/Greek Music στο Viber για μουσική στο smartphone σου!

Στίχοι – Lyrics

Στο χέρι σου η μοίρα χαραγμένη,
στα χείλη το χαμόγελο σβηστό.
Στο δρόμο ακούς συνέχεια ιστορίες,
τα μάτια σου γεμάτα απορίες,
μα εσύ κρατάς το στόμα σου κλειστό.

Εγύρευες τον κόσμο να αλλάξεις,
με μια φλόγα που ‘χες στο μυαλό.
Μα την παρτίδα είδες ότι χάνεις,
κατάλαβες πως ότι και να κάνεις,
τα λόγια σου θα πέσουν στο κενό.

Τη θάλασσα ζητούσες να ξεβάψεις,
στη χούφτα σου αέρα να κρατάς.
Με τη βροχή την πλήξη να ξεπλύνεις,
μα απ’ το νερό της λίμνης της Κερκίνης,
λίγο αν πιείς αλλιώς θα περπατάς.

Τα τρένα μαχαιρώνουν τις αγάπες
κι αφήνουν πίσω κάπνα και πληγές.
Τα βέλη τότε αδειάζουν στις φαρέτρες
κι εσύ ματώνεις νύχια μες στις πέτρες,
που έχουν τα νταμάρια και οι καρδιές.

Τη θάλασσα ζητούσες να ξεβάψεις,
στη χούφτα σου αέρα να κρατάς.
Με τη βροχή την πλήξη να ξεπλύνεις,
μα απ’ το νερό της λίμνης της Κερκίνης,
λίγο αν πιείς αλλιώς θα περπατάς

Τη θάλασσα ζητούσες να ξεβάψεις,
στη χούφτα σου αέρα να κρατάς.

Απάντηση